Terwijl hij over het hobbelige pad fietste, voelde hij een plotselinge daling in de temperatuur. De vertrouwde geluiden van de nacht—het ritselen van bladeren, de roep van een uil—verstomden plotseling. Een onnatuurlijke stilte daalde neer over het bos.
"Zeven!" riep Will Byers uit, zijn stem trillend van opwinding en een vleugje angst. "De Demogorgon... hij heeft me gepakt."
Will liet zijn fiets achter en rende naar huis. Hij stormde de voordeur binnen en greep de telefoon, maar de lijn was dood. Buiten begon de hond van de buren onrustig te janken. Hij keek uit het raam en zag de schim dichterbij komen, langzaam en doelgericht.
Wil je dat ik het verhaal vervolg met de van zijn vrienden of wil je meer weten over wat er in de schaduwwereld gebeurt?
In een vlaag van paniek vluchtte hij naar de schuur achter het huis. Hij greep een geweer van de muur en laadde het met trillende handen, terwijl hij de deur op slot draaide. Hij hoorde een vreemd, gierend geluid boven zich, alsof de lucht zelf werd opengereten.
De kille novemberwind sneed door de straten van Hawkins, Indiana, terwijl de vier vrienden hun wekelijkse Dungeons & Dragons-sessie in de kelder van Mike Wheeler afrondden. De inzet was hoog; de Demogorgon was verschenen, en de dobbelstenen hadden het lot van hun personages bepaald.
"Hallo?" riep hij met een schorre stem, maar alleen de echo van zijn eigen angst gaf antwoord.