Robert zawsze powtarzał, że życie to nie prosta autostrada, a raczej szlak w Tatrach Wysokich – pełen zapierających dech w piersiach widoków, ale i zdradliwych podejść, na których łatwo stracić oddech. Przez lata jego serce było jak samotne schronisko: otwarte dla wędrowców, ale rzadko goszczące kogoś na dłużej.
Dziś Robert nie patrzy już na góry jako na przeszkodę. Widzi w nich historię ich wspólnej drogi – czasem stromą, czasem wyboistą, ale zawsze prowadzącą tam, gdzie czeka dom i czyjeś ciepłe dłonie. pragnienie_milosci_robertoo_gory_i_doliny_oficj...
Czy chciałbyś, abym tej historii, czy może wolisz nadać jej zupełnie inny ton , na przykład bardziej kryminalny lub fantasy? Robert zawsze powtarzał, że życie to nie prosta
Przez kolejne miesiące ich relacja była jak wędrówka przez pory roku. Były momenty "szczytowe" – wspólne wschody słońca na Giewoncie i długie rozmowy przy kominku, gdy świat na zewnątrz zamarzał. Ale przyszły też "doliny" – nieporozumienia, lęki Roberta przed bliskością i cienie dawnych zawodów, które ciągnęły się za nim jak ciężki plecak. Widzi w nich historię ich wspólnej drogi –